/ 1 نظر / 4 بازدید
ژاله

تمام تکلم رفتن بسته به بوی باد و بلوغ مهتاب است که آن نیز همیشه از روزن انتظارو تخالف زمزمه جاریست با این همه ،اقوال روشن بادها خبر از بغض تندری ناسروده می آورند. حوصله کن حیات بی دلیل رفتن ها ،حوصله کن ! سربه سرم نگذار گمان شبانه، سفره ی دل مرا در باد ، کسی گشوده نخواهد یافت. من خواب یک ستاره ی صبور زیر بالش ابرهای راحله دیده ام . یا باد می آید و آسمان را خواهد رفت ، یا شاید کرامتی شد و باران آمد. به روزم