من سکوت را دوست دارم بخاطر ابهت بی پايانش....

فریاد را می پرستم به خاطر انتقام گمگشته در عصیانش.....

فردا را دوست دارم بخاطر غلبه اش بر فلک کجمدار...

پاییز را می پرستم بخاطر عدم احتیاج ..عدم اعتناش به بهار....

آفتاب را دوست دارم بخاطر وسعت روحش...که شب ناپدید میشه تا ماه فراموش کنه
حقیقت تلخی را که از او نور می گیره.....

زندگی :ایده ال من است و من آن را تقدیس می کنم.به خاطر اینکه روزی هزار بار نابودش می کنند اما هرگز نمی میرد...


گلهایی را که علیرغم یورش خزان هرگز پژمرده نمی شوند

قلوبی که پاره می شوند....صد پاره می شوند....آواره می شوند.....

ولی هرگز بیچاره نمی شوند...و هرگز نمی میرند.....

همه را دوست دارم ....و می پرستم...
لینک
چهارشنبه ٢٢ بهمن ،۱۳۸٢ - sheida shams