سکوتهايی هستند که سايه هايی سرد و سياه دارند و بخاطر زشتی

و در کمين بد انديشی چهره هاشونو پنهان کرده اند...

مردم به ساده انديشی تمام می پندارند که رقابتهای سخت و ضربات مرگبار

فقط بر روی صحنه های ستيز رد و بدل ميشه......نمی دانند که دنيای ادب

و رقابتهای آتشين و کينه توزيهای هنرمندانه چه بسا مهلکتر از جبهه جنگهاست!!!!

جانهای حقير و تنگ مايه که مانع هر نوع آموختنی هستند و هيچ مايه ای ندارند کم نيست......

اينها کسانی هستند که فقط برای شهوت و نان و نام به عالم هنر وارد ميشوند..

و هيچ چيز چندش آورتر ار ارزشی نيست که يه انسان بی ارزش برای خ.دش قايل ميشه.....

و اينجاست که اگر ولتر اين افراد  رو ميديد در اولين خطاب آشنايی می گفت:

پيش از هر چيز برو يبوستت رو معالجه کن و سپس دست به قلم ببر..

چون نوعی بيزاری و سختی و تلخی نافذ در اينها ريشه کرده  که محال بگذاره

به گونه‌ی سالم به مسايل نگاه کنن...

پس:

اول خودت رو معالجه کن.

شرط صحيح نوشتن .صحيح و سالم بودنه.......

شادزی..........

لینک
چهارشنبه ۳ دی ،۱۳۸٢ - sheida shams